ภาษีสำหรับ Digital Nomad ฟรีแลนซ์ ทำงานจากไทย รับเงินจากต่างประเทศ

ฟรีแลนซ์ยุคใหม่หลายคนทำงานแบบ digital nomad นั่งทำงานที่ไทย แต่รับเงินจากลูกค้าต่างประเทศ ดูเหมือนง่ายแต่เรื่องภาษีค่อนข้างซับซ้อน โดยเฉพาะหลังจากกฎใหม่ที่มีผลตั้งแต่ 1 มกราคม 2567 ที่เปลี่ยนวิธีเก็บภาษีรายได้ต่างประเทศ

บทความนี้จะอธิบายทุกเรื่องที่ digital nomad ฟรีแลนซ์ต้องรู้เกี่ยวกับภาษี ตั้งแต่กฎ 180 วัน ไปจนถึงสนธิสัญญาภาษีซ้อน สำหรับเรื่องช่องทางรับเงินจากต่างประเทศ อ่าน คู่มือรับงานลูกค้าต่างชาติ

กฎ 180 วัน: ผู้มีถิ่นที่อยู่ในไทย

กฎหมายภาษีไทยกำหนดว่า ถ้าคุณอยู่ในประเทศไทยรวมกัน 180 วันขึ้นไปในปีปฏิทิน (ม.ค.-ธ.ค.) คุณจะถือเป็น "ผู้มีถิ่นที่อยู่ในไทย" (Tax Resident) และต้องเสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาสำหรับรายได้ที่เกี่ยวข้อง

180 วันไม่จำเป็นต้องติดต่อกัน นับรวมทุกครั้งที่เข้าประเทศในปีนั้น ถ้าคุณอยู่ไทย 100 วัน ไปเที่ยวต่างประเทศ 30 วัน แล้วกลับมาอยู่ไทยอีก 100 วัน = 200 วัน ถือว่าเป็น tax resident ของไทย

กฎใหม่ 2567: รายได้ต่างประเทศที่นำเข้าไทย

ก่อนปี 2567 กฎเก่ากำหนดว่า ถ้าได้รับเงินจากต่างประเทศในปีหนึ่ง แต่นำเงินเข้าไทยในปีถัดไป ไม่ต้องเสียภาษีไทย ทำให้หลายคนใช้ช่องนี้หลบภาษี

ตั้งแต่ 1 มกราคม 2567 เป็นต้นไป กฎใหม่กำหนดว่า ผู้มีถิ่นที่อยู่ในไทยที่ได้รับเงินได้จากต่างประเทศ ต้องเสียภาษีไทยเมื่อนำเงินเข้าประเทศ ไม่ว่าจะนำเข้าในปีไหนก็ตาม

ต้องเสียภาษีที่ไหน: ไทย ต่างประเทศ หรือทั้งสอง

กรณี 1: ทำงานในไทย ลูกค้าไทย เสียภาษีไทยอย่างเดียว ไม่มีอะไรซับซ้อน

กรณี 2: ทำงานในไทย ลูกค้าต่างประเทศ ถ้าอยู่ไทย 180+ วัน และนำเงินเข้าไทย → เสียภาษีไทย อาจเสียภาษีในประเทศลูกค้าด้วย (ขึ้นอยู่กับกฎของประเทศนั้น) ตรวจสอบ DTA (Double Taxation Agreement) ว่ามีสนธิสัญญาภาษีซ้อนกับประเทศนั้นหรือไม่

กรณี 3: ทำงานจากต่างประเทศ ลูกค้าไทย ถ้าอยู่นอกไทยทั้งปี ไม่ต้องเสียภาษีไทย (ไม่ใช่ tax resident) แต่ต้องเสียภาษีในประเทศที่อยู่

สนธิสัญญาภาษีซ้อน (DTA) คืออะไร

DTA (Double Taxation Agreement) คือสนธิสัญญาระหว่างสองประเทศที่ตกลงกันว่า รายได้แต่ละประเภทจะเก็บภาษีที่ประเทศไหน เพื่อไม่ให้ต้องเสียภาษีซ้ำซ้อน

ไทยมี DTA กับ 60+ ประเทศ รวมถึงสหรัฐ อังกฤษ เยอรมนี ญี่ปุ่น สิงคโปร์ ออสเตรเลีย

ประโยชน์ของ DTA ถ้าเสียภาษีในประเทศลูกค้าแล้ว สามารถนำภาษีที่จ่ายไปเครดิตจากภาษีไทยได้ (Foreign Tax Credit) ไม่ต้องเสียภาษีซ้ำ

ตัวอย่าง รายได้จาก US client $10,000 สมมติ US ไม่ได้หัก tax (เพราะเป็น independent contractor) นำเงินเข้าไทย → เสียภาษีไทยตามอัตราก้าวหน้า ถ้า US หัก tax ไว้ 30% (NRA withholding) → นำ 30% ที่ถูกหักมาเครดิตจากภาษีไทยได้

วิธีคำนวณภาษีสำหรับรายได้ต่างประเทศ

ขั้นตอน 1 รวมรายได้ต่างประเทศทั้งปี แปลงเป็นบาทไทย ใช้อัตราแลกเปลี่ยน ณ วันที่ได้รับเงิน (หรืออัตราเฉลี่ยของธนาคารแห่งประเทศไทย)

ขั้นตอน 2 รวมกับรายได้ในไทย (ถ้ามี) เป็นรายได้ทั้งหมด

ขั้นตอน 3 หักค่าใช้จ่าย (เหมาหรือจริง) และค่าลดหย่อน คำนวณภาษีตามขั้นบันได

ขั้นตอน 4 หัก foreign tax credit (ถ้ามี) จำนวนที่เหลือคือภาษีที่ต้องจ่าย

เอกสารที่ต้องเก็บ

ฟรีแลนซ์ที่รับเงินจากต่างประเทศควรเก็บเอกสารเหล่านี้ไว้ทุกรายการ สัญญาจ้างงาน (contract/agreement) Invoice ที่ออกให้ลูกค้า หลักฐานการรับเงิน (PayPal statement, Wise statement, bank statement) อัตราแลกเปลี่ยน ณ วันที่ได้รับเงิน หลักฐานภาษีที่ถูกหักในต่างประเทศ (ถ้ามี)

สำหรับช่องทางรับเงินที่ค่าธรรมเนียมต่ำที่สุด อ่าน เปรียบเทียบช่องทางรับชำระเงิน

คำแนะนำสำหรับ Digital Nomad ฟรีแลนซ์

นับวันอยู่ไทยให้ชัดเจน ถ้าไม่อยากเป็น tax resident ของไทย ต้องอยู่น้อยกว่า 180 วัน ใช้ app ติดตามการเดินทาง หรือดูจาก stamp ในพาสปอร์ต

ปรึกษาผู้เชี่ยวชาญ เรื่อง DTA และ Foreign Tax Credit ค่อนข้างซับซ้อน ถ้ารายได้จากต่างประเทศเยอะ ควรปรึกษานักบัญชีหรือที่ปรึกษาภาษีที่มีประสบการณ์เรื่อง international tax

อย่าซ่อนรายได้ สรรพากรมีข้อมูลการโอนเงินเข้าประเทศจากธนาคาร ถ้าไม่แจ้งรายได้ต่างประเทศแล้วถูกตรวจสอบ อาจถูกประเมินภาษีย้อนหลังพร้อมเบี้ยปรับ

กันเงินภาษีไว้ทุกเดือน เนื่องจากลูกค้าต่างชาติไม่หักภาษี ณ ที่จ่ายให้ ควรกันเงิน 15-25% ของรายได้ไว้สำหรับจ่ายภาษี

สรุป

Digital nomad ฟรีแลนซ์ที่อยู่ไทย 180+ วัน/ปี ต้องเสียภาษีไทยสำหรับรายได้ที่นำเข้าประเทศ กฎใหม่ 2567 ทำให้ไม่สามารถเลี่ยงได้โดยเลื่อนการนำเงินเข้า สิ่งสำคัญคือเก็บเอกสารให้ครบ ตรวจสอบ DTA กับประเทศที่ลูกค้าอยู่ และปรึกษาผู้เชี่ยวชาญถ้ารายได้ต่างประเทศเยอะ